Madrid Malzeme Bilimi Enstitüsü (ICMM-CSIC) bünyesindeki bilim insanları, su kaynaklarını tehdit eden nanoplastik kirliliğine karşı yenilikçi bir çözüm geliştirdi. Çiçek formunda tasarlanan demir oksit nanoparçacıkları, mikroplastiklerden bin kat daha küçük olan nanoplastikleri sudan ayrıştırma kapasitesine sahip.
Doğadan İlham Alan Manyetik Teknoloji
Araştırmanın temelinde, demir oksidin manyetik özellikleri ve nanoçiçeklerin sahip olduğu çoklu çekirdek yapısı yatıyor. Bu özel tasarım, parçacıkların manyetik gücünü artırarak kirleticileri yakalama verimini en üst düzeye çıkarıyor. Çalışmanın başlıca yazarlarından Álvaro Gallo-Córdova, bu yapının aynı anda birçok kirleticiyi yakalamaya olanak tanıdığını belirtiyor.
Daha önce 2024 yılında kozmetik ürünlerdeki mikroplastikleri temizlemeyi başaran ekip, bu kez ölçeği nanometre seviyesine indirerek güneş ışığı ve fiziksel aşınma sonucu toz haline gelen PET plastik atıklarını hedef aldı. Yapılan testlerde, sadece bir gram nanoçiçeğin 10.000 miligrama kadar nanoplastiği sudan arındırabildiği gözlemlendi.
Atıktan Hammaddeye Dönüşüm
Projenin en dikkat çekici yönlerinden biri, yakalanan nanoplastiklerin sadece sudan uzaklaştırılmaması, aynı zamanda işlevsel birer malzemeye dönüştürülmesi. Ekip, bu atıkları ağır metalleri veya organik boyar maddeleri temizleyebilen katalitik malzemelere çevirerek döngüsel ekonomi modeline katkı sağlıyor. Bu süreç, suyun nı ısıtmak yerine yalnızca nanoparçacık yüzeyinde yerel manyetik ısıtma kullanarak enerji tasarrufu da sağlıyor.
Dayanıklılık testleri, nanoçiçeklerin beş kullanım çevriminden sonra bile arıtma kapasitesinin yüzde 88'ini koruduğunu ve suya salınan demir miktarının ihmal edilebilir düzeyde olduğunu kanıtladı. Araştırmacılar, bu teknolojinin ileri düzey su arıtma tesislerinde kullanılabilir hale getirilmesi için çalışmalarını sürdürüyor.
